Het verrassingshuwelijk!

Stralend ontvingen Ineke en Wim mij aan hun keukentafel. Aan de telefoon had ze mij al het een en ander verteld over hun huwelijksplannen. Ineke werd op 8 november 50 en dus was het tijd voor een feestje. Maar wat nog niemand wist was dat ze op het feestje elkaar het jawoord zouden gaan geven. Ruim 25 jaar waren Wim en Ineke al samen. Dus tsja…eigenlijk verwachtte niemand nog zoiets als een huwelijk.

Het moest een geweldige disco-party worden met een goede DJ. En op de uitnodiging stond aangekondigd dat er een mystery-guest zou zijn om 20 uur. Binnen de familie werd druk gespeculeefeesthuwelijk!rd over wat de act zou zijn, misschien een goochelaar of een bekende artiest? Om kwart voor acht kwam ik de feestruimte binnen waar het al behoorlijk gezellig was. Op de parkeerplaats had ik de bode van de gemeente getroffen, die gelukkig na mijn uitleg niet in zijn officiële gemeente/outfit was verschenen. Het (stiekeme) bruidspaar ontplofte bijna van de voorpret omdat niemand in de gaten had wat er zou gaan gebeuren.

Om acht uur werd door de DJ aangekondigd dat zangeres Martine een nummer zou vertolken voor de jarige. Ik zong het nummer “Per amore” van Andrea Bocelli en werd met luid applaus beloond. Vervolgens kondigde ik aan dat ik nog even iets wilde zeggen tegen de jarige Ineke. Ik feliciteerde haar en begon een heel verhaal over haar en Wim, die al zo lang aan haar zijde stond. Na een paar minuten werd het wat onrustig in de zaal. (Ze is toch zangeres? Waar gaat dit over!) Ik haalde het paar naar voren en liet hen op een bankje plaatsnemen.

Daarna vroeg ik nog de moeder van de bBruidstaartruidegom en de zus van de bruid om ernaast te gaan zitten (dit waren de getuigen), Nog steeds leek niemand dit te associëren met een trouw-opstelling. Al pratend pakt ik mijn toga uit een tas en begon deze aan te trekken. Vooraan slaakte een nicht van de bruid een gil. Langzaamaan beseften de gasten dat ze erin geluisd waren! Gejoel, gelach en open monden van verbazing.

Toen Wim en Ineke even later hun jawoord bezegelden met een kus werden zij beloond met een daverend applaus! Nog maar nauwelijks bijgekomen van de verbazing werden de gasten getrakteerd op een flink stuk bruidstaart. Aan mij werd toch nog even gevraagd of het allemaal wel echt was. Want ik was toch zangeres?

Het werd die avond een knalfeest dat nog tot in de kleine uurtjes duurde.